(Resimleri büyütmek için üzerlerine tıklayabilirsiniz.)

Güzel kızım,minik meleğim 31 aylık oldu.Bıcır bıcır,kıpır kıpır çoook tatlı bişey oldu.Allahım onu başımızdan,yanımızdan eksik etmesin.Allahım onu korusun.Bu aralar grip yüzünden ölen çoçuklarıda görünce fazla hassas oldum sanırım.Ve tabi irem'i az görüyor olmam ve onu çok ama çok özlüyor olmamında etkisi olabilir.Akşamlarımı sadece onunla oynayarak geçirmeye çalışsamda devam eden bir hayat var ve yapılması gerekenler hiç bitmiyor.Bende kızımcımın dışındaki çoğu şeyi ya es geçiyorum ya da pratik bir yolunu tutturdum gidiyorum.

Akşamları bize kalan kısıtlı zaman dilimindede kızımcımla oyunlar oynuyoruz,resimler yapıyoruz,boyama yapıyoruz,,kitap okuyoruz,naz iremin parçaladığı amerikan servisimden arta kalan uzun çubuklarla yerde aklımıza gelen şekilleri yapıyoruz,doktorculuk , kuaförcülük :) oynuyoruz , lastik tokaları ,mandalları ve düğmeleri renklerine göre ayırıyoruz,bu arada irem bazı renkleri (sarı,yeşil,pembe,mavi,beyaz,kırmızı,turuncu) öğrenmiş durumda.

Ve tabi naz hanımın her akşam gelinlik giyme merasimi oluyor.Tuba teyzesinin düğününde birkere giydiği daha sonrasında da hiç giyme fırsatı olmadığı için gelinliğini naz hanıma her istediğinde (yani her akşam) giydiriyorum ki hevesini alsın.Zira şuanda gelinlik poposunun üstüne çıkmış durumda .Bir daha giyebileceğini sanmam.:)

   
Canım amcacım hep mutlu ol inş.
       
            

Her sabah işe gitmek işkence oldu bana bu günlerde.2,5 yaş  sendromu mu yoksa büyüdükçe aklı başına mı geliyor bilemem ama irem çok değişti. Yakın zamana kadar sabahları dedesiyle arkamdan el sallayan biran önce parka gitmeye çalışan o küçük kız gitti , yerine geceleri bile onu bırakıp gideceğimi düşünen sürekli korku halinde olan ,kendi yatağında bile kesinlikle yatmayan bi kız geldi.Her zaman görüştüğümüz, sürekli oynadığı arkadaşlarının yanında bile bensiz duramaz oldu. Her sabah kavga gürültü çıkıyoruz evden. Yataktan başımı kaldırdığım an hemen gözünü açıyor irem’de. Ve başlıyor konuşmaya “canım annecim,güzel annecim işemi gidecen,gitme noluy bıbakma beni,ben seni istiyom mamammı.”

Bi yandan hazırlanıyorum,bir yandan bacaklarıma yapışan küçük hanıma laf anlatmaya çalışıyorum, sarılıyorum , seviyorum.”canım kızım ,tatlım benim ben seni çok seviyorum, şimdi gidiyorum ama akşam hemen gelecem seninle oyun oynicaz,düğme oynicaz (buaralar çoğunlukla oynadığımız oyun; düğme kutusundaki tüm düğmeleri boşaltmak,renklerine göre gruplandırmak,düğmelerle şekiller yapmak)

 Tabi ne kadar konuşursam nafile. Kıyameti koparıyor irem ,”gitme noluy” diye.Dedesi geliyor onu almaya her sabah .Beraber hazırlanıyoruz ve aşağı iniyoruz. İrem’in gözü sürekli  bende biryandan ağlıyor biryandan “bebabey gidelim anne, beni de götür işe, bıbakma beni” diyor.

Sarılıyorum ,öpüyorum,öpüyorum ama sonuçta gözyaşlarımı içime akıta akıta onu bırakıyorum gidiyorum.ve düşünüyorum ne kadar kötü bir anneyim .kızım bu kadar yalvarıyorken gitme diye nasıl bırakabiliyorum değer mi 2 günlük dünyada onu bu kadar ağlatmaya.Tüm bu düşünceler beynimi kemire kemire  geliyorum işe.

Onu çok seviyorum , onun için her şeyin en iyisini yaparım,her şey onun için derken farkında olmadan kızımın kalbinde derin yaralar açmaktan çok korkuyorum.

Kafamın içinde  “acabalar, neyapabilirimler ” dolaşıp duruyor.Bir sürü cevapsız sorunun,soru işaretlerinin içinde kalakalıyorum. İnş. Tüm bu yaşadıklarımız geçici bir süreçtir. Ne yazık ki dua etmekten, kızım için üzülmekten başka bişey yapamıyorum.

 
Bu aralar biraz hasta olduğu için iştahı çok kapalıydı minik kızımın.Ama onun  için yaptığım ballı meyve salatasının hepsini yedi .O yedikçe bende mutlu oldum. Annelik bu işte.Ağzına aldığı her kaşıkta duyduğum mutluluğu hiçbirşeye değişmem..
Ballı Meyva Salatamızın tarifine gelince çok basit...

1/2 mandalina
1/4 elma
1/2 muz
2 tatlı kaşığı bal

 meyveler minik minik doğranıp bal ile karıştırılır.Ve afiyetle yedirilir.

 

Naz İrem'in  çiftliği.
 
Bebişim ve bebişleri::))

Babacıımın ve esranın doğum gününü kutladık.Eğlenceli bir akşam geçirdik. Ama malesef gece öle geçmedi .Kızımcım sabaha kadar ateşler içinde kıvranıp durdu. Ne o uyudu ne de beni uyuttu. Ertesi gün doğam amcama geçtik hep beraber .Kızımcımla uğraşmaktan resim çekmeye fırsatım olmadı. Tabi bu gibi durumlarda napıyoruz .Aslıhan ablanın linkine başvuruyoruz::))
http://yesillikgerek.blogspot.com/2009/10/istanbulun-icinde-bu-kadar-yesil-olur.html

  Haftasonu İrem'i yunus gösterisine götürdük.Salona girene kadar yuyuslar nerde diyip durdu.Daha sonra salonda stratejik bir nokta gözümüze kestirdik ve oturduk.
Gösteri  beyaz kocaman bir balinanın havuza gelmesiyle başladı.Dans etti,şarkı söyledi,resim yaptı,el salladı ve gitti .Onun ardından yine kocaman bir mors geldi ve o da aynı şekilde dans etti ve şarkı söyledi.Daha önce morsa benzeyen bişey görmeyen naz tabi bu hayvandan bişi anlamadı::)
Daha sonrada 2 yunus geldi.Onların gösterisi küçük hanımı bayağ heyecanlandırdı.Onlar yükseklere hopladıkça naz     uuuuu deyip kıkır kıkır güldü.Onun mutlu olması benide çok mutlu etti.

Beyaz Balina resim yapıyor.
 


Yunusların gösterisi harikaydı.
 


Yunuslarla Sörf

 
Prenses süslendi püslendi .hadi beni yesim çek dedi.

naz hanım kağıt üzerinde çizim yapıyor
 
kağıtlar yetmiyor yanağına geçiyor::)

Bu aralar bir uyuşukluktur gidiyor .Siteyide ihmal ettim sanırım .Kızımcımdan özür diliyorum huzurlarınızda::)) Sonuçta bu siteyi ona hatıra kalması için yapıyorum ya ilerde.
 
Naz İrem bayram boyunca nenesinin dizinin dibinden ayrılmadı.Nedense çok seviyor nenesini.sürekli gidip gidip öpüyo.biyere giderken elinden tutup yardım etme ihtiyacı hissediyor.Akşam yatarken öpüyo "iicecelee uyu hemen iyileş" diyo.Sabah kalkar kalmaz nene kalktımı diye soruyor ve hemen onun yanına gidiyor.Kızımcımın anneanneye olan aşırı sevgisi bizimde çok hoşumuza gidiyor.Benim kızım yaşlılara karşı çok merhametli canııımm::)



Prenses hamak sefasında ...

 Sağanak yağmura aldırış etmeden çıktılar yola ,bizi ziyarete geldiler.Hep beraber çok neşeli bir akşam geçirdik.Nariye Yenge,Aslıhan abla,derya,mine ve mete çok teşekkürler hepinize....
Tabi tubacık,senacık ve  şerefcan'ıda unutmamak lazım .Onlarda köprüyü aşıp gelenlerden...   
abla olmuşta kardeş seviyo benim kızım::))